O lekceważkach, Hożej Krówce i słowach-walizkach (czyli o trudnej sztuce rozkazywania słowom, by znaczyły dokładnie to, co chcesz)

Przeczytałam sobie znów O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra. A okryła między innymi słowa walizki, do których można „zapakować” dwa lub więcej słów. By przekazać dokładnie to, co chce się powiedzieć lub napisać.

„Gdy ja używam jakiegoś słowa – powiedział Humpty Dumpty z przekąsem – oznacza ono dokładnie to, co mu każę oznaczać… ni mniej ni więcej”

Czy to dlatego Humpty Dumpty jest tak biegły w rozumieniu znaczeń trudnych słów z poematu o Dżabersmoku? Zapewne. Tu trzeba wyczucia, które miał…

Bogactwo słowotwórcze tylko w krainie nonsensu?

Zbłąkinie? Zbłąkane świnie

Smutcholijny: smutny + melancholijny jednocześnie

Smukwijne: smukłe i wijące się.

Takie to słowa z łatwością wyjaśnił Humpty.

A komar w rozdziale „Lustrzane owady”? Pokazał Alicji Lekceważkę i Hożą Krówkę. Ha, wcale nie zapytał, jakich robali nienawidziła tam, skąd przybyła, ale… w jakich owadach się lubowała.

Rozdział o lustrzanych owadach to mój ulubiony. Lubując się w lekceważkach i Hożej Krówce (ale Koniku Polnym na Biegunach też) próbuję wymyślić nazwę na śliczne podobieństwo do ich nazw i… nie umiem.

Czy to znaczy, że za mocno tkwię w mule logiki, rozsądku i wąsko pojętego sensu słów, których używam? Że chcąc rozkazać słowom znaczyć dokładnie to, co chcę – musiałabym udać się do Krainy Absurdu? Gdzie otrzymałabym dyspensę od sensów znanych z rzeczywistości, w której tak trudno się zrozumieć?

Tematy do Rozmowy (z kimś bliskim lub samą sobą)

• Czy – a jeśli tak, to co – tracimy, gdy język staje się wyłącznie funkcjonalny (a słowa pozbawione wyobraźni)?
• Czy zdarza Ci się myśleć, że „to, co czuję/widzę/czego dotykam nie ma jeszcze nazwy”?
• Czy świat byłby prostszy, gdybyśmy mieli i używali więcej słów?
• Czy lubisz słowa (w języku polskim i/lub obcym) bardziej za to, jak brzmią, czy za to, co znaczą?
• Jakie nowe słowo chciał(a)byś dziś wymyślić – i co miałoby znaczyć?

Źródła:

L. Caroll: O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra. Przeł. M. Słomczyński. Warszawa 1972
L. Carroll: The Hunting of the Snark za: M. Jakubowska: Alicja w krainie słów i obrazów, w: Literatura prze-pisana. Od Hamleta do Slashu, red. A. Izdebska, D. Szajnert, Łódź 2015