Klara w literaturze. Jakie są bohaterki o tym imieniu w książkach?

Klara – imię jasne, dźwięczne, pełne życia. W sierpniu ma aż cztery daty imienin (11,12, 17 i 18 sierpnia), a w literaturze pojawia się… przynajmniej trzy razy.

Nie zawsze gra główną rolę, ale trudno przejść obok niej obojętnie. Klary w literaturze bywają rezolutne, bystre, dumne albo… bardzo skomplikowane. Czasem zabawne. Czasem melancholijne.

To jedno z tych imion, które może oznaczać wszystko – od panny z dobrego domu po bohaterkę z duszą artystki.


🎭 Klara z „Zemsty” Aleksandra Fredry

Bystra, rozsądna, z dużym wyczuciem. Klara Raptusiewiczówna z Zemsty to postać subtelna – pełna uczuć, ale też lojalności wobec opiekuna, Cześnika. Gdy zakochuje się w Wacławie, nie rzuca się w wir tego uczucia – próbuje znaleźć sposób, by uczucie nie kolidowało z jej obowiązkami i zasadami.

Gdzie mnie zechcesz, znajdziesz wszędzie
Zawsze twoją – prócz w niesławie

To jedna z tych bohaterek, które nie robią wielkiego zamieszania, ale zostają w pamięci – właśnie przez wewnętrzną siłę i pogodę ducha.

🎭 Klara z „Ślubów panieńskich” A. Fredry

W duecie z Anielą to właśnie Klara jest tą bardziej pragmatyczną. Złożenie ślubów panieńskich to jej pomysł. Choć deklaruje niechęć do małżeństwa, szybko okazuje się, że jej sceptycyzm wobec mężczyzn nie jest aż tak żarliwy. Ma poczucie humoru, umie spojrzeć na siebie z dystansem i – co ważne – dojrzewa na oczach widza. Fredro sportretował ją z czułością, pokazując, że bunt wobec miłości może być po prostu początkiem… miłości dojrzałej.

.


🎭 Klara Barceló z Cienia wiatru Carlosa Ruiza Zafóna

Jest niewidoma, piękna, zamożna, starsza od (narratora) Daniela – i nieprzenikniona. Budzi fascynację, ale nie daje się „posiąść”. Daniel, ledwo kilkunastoletni chłopak, zakochuje się w niej do bólu – przesiąknięty literaturą i wyobrażeniem, a nie rzeczywistością.

Klara wciąga go w emocjonalną mgłę, a potem znika, zostawiając go z pierwszym prawdziwym rozczarowaniem. Jest początkiem jego dojrzewania, symbolem iluzji, które trzeba stracić, by coś zrozumieć. To postać z pogranicza tego, co cielesne i nieprzeniknionej tajemnicy.

Tematy do rozmowy (z kimś lub samą sobą)

  • Czy znasz jakąś literacką Klarę z wyjątkiem tych Fredrowskich i Zafona?
  • Gdybyś pisał(a) książkę – jakie cechy mogłabyś nadać bohaterce o imieniu Klara?
  • Czy znasz jakąś Klarę osobiście?

Aproposki: